دوشنبه 22 مهر 1398
خانه » اخبار پزشکی » آشنایی با علایم و علت انواع هپاتیت

آشنایی با علایم و علت انواع هپاتیت

در این مطلب از سایت نت سلامت درباره ی بیماری هپاتیت برای شما صحبت می کنیم..در ادامه ی مطلب با ما همراه باشید :

 

 

بیماری هپاتیت چیست :

هپاتیت به التهاب کبد گفته می شود که ممکن است بر اثر ویروس، الکل و برخی داروها ایجاد شود. برخی موارد هپاتیت علت شناخته شده ای ندارند. هپاتیت ویروسی که هپاتیت عفونی هم نامیده می شود، در مرحلهٔ حاد باعث ایجاد چنین علائمی می شود: احساس خستگی شدید و بی حالی، زردی پوست و صلبیه (اسکلرای) چشم، احساس تهوع و بی اشتهایی و عدم تمایل به کشیدن سیگار درافراد سیگاری ..

 

 

هپاتیت ویروسی چند نوع است:

هپاتیت A براثر ویروسی ایجاد می شود که از طریق غذا منتقل می شود و در صدف آلوده یا آب و غذایی که در معرض شرایط غیربهداشتی قرار گرفته است، یافت می شود. بسیاری از بیماران مبتلا به این نوع بیماری هیچ علامتی ندارند، در حالی که بقیه ممکن است به علائمی شبیه انفلوانزا از قبیل تب، سردرد، دردهای عضلانی، بی اشتهایی، تهوع و استفراغ دچار شوند و نیز ممکن است به یرقان گرفتار آیند.

 

پس از آنکه شخصی در معرض ویروس قرار میگیرد، در مرحلهٔ کمون که علامتی ندارد، بیماری به مدت دو هفته واگیردار است. مرحلهٔ حاد سه تا چهار هفته طول می کشد و اغلب بیماران بدون هیچ گونه عوارض طول کشنده و درمان خاصی طبی بهبود می یابند.

 

در صورتی که فکر می کنید به ویروس هپاتیت A، آلوده شده اید ممکن است پزشک شما تزریق گاما گلبولین را به منظور تقویت دستگاه ایمنی و کاهش شدت عفونت تجویز کند

 

امروزه واکسنی نیز برای این نوع وجود دارد که بهتر است در صورتی که قصد دارید به نقاطی سفر کنید که احتمال آلودگی آنها وجود دارد، تزریق واکسن فوق را درنظر داشته باشید

 

نوع دوم هپاتیت B بر اثر ویروسی ایجاد می شود که از طریق خون منتقل می شود و از راه ارتباط جنسی یا ورود سوزن آلوده به بدن نیز انتقال می یابد. حدود ده درصد بیماران مبتلا به هپاتیت B دچار بیماری مزمن می شوند که ممکن اسبت به آسیب شدید کبدی منجر شود. خانمهای باردار آلوده به ویروس نوع B در معرض خطر انتقال عفونت به جنین قرار دارند، که ممکن است عوارضی کشنده ای به دنبال داشته باشد.

 

 

واکسن مؤثری برای این ویروس وجود دارد که به طور معمول به کارکنان امور پزشکی تزریق می شود. در افرادی که واکسن نزده اند، ایمن گلبولین نوع B در صورتی که بلافاصله پس از تماس با ویروس تزریق شود، ممکن است ایمنی موقت ایجاد کند.

 

درمانی برای نوع مزمن B وجود ندارد. هرچند اینترفرون برای مقابله با این بیماری به کار میرود، هیچ نوع پژوهش طولانی مدتی دربارهٔ تأثیر واقعی این روش درمان صورت نگرفته است. مواردی از بهبودی موقت در نتیجهٔ درمان با این دارو مشاهده شده است، اما در بسیاری از بیماران با قطع دارو، عملکرد کبد به وضع پیش از درمان باز میگردد.

 

 

توصیهٔ کلی به افرادی که احتمال دارد در معرض نوع B قرار گیرند، استفاده از واکسن است که ظرف هشت ماه در سه نوبت تزریق می شود.

 

افراد زیر بهتر است این واکسن را بزنند:

 

افرادی که از راه تزریق وریدی دارو میگیرند

 

کارکنان سرویسهای پزشکی

 

کسانی که با افراد آلوده به ویروس هپاتیت B زندگی می کنند

 

مردان همجنس باز که فعالیت جنسی دارند

 

افراد غیرهمجنسی باز که شرکای جنسی متعدد دارند

 

کسانی که مجبورند برخی محصولات خونی مشخص را تزریق کنند

 

فرزندان مهاجرانی که از نواحی آلوده به هپاتیت B، نظیر جنوب شرقی آسیا، مهاجرت کردهاند ه نوزادانی که از مادران آلوده به ویروس متولد شده اند

 

مسافرانی که قرار است به مدت شش ماه یا بیشتر به مناطقی که بیماری شیوع دارد، سفر کنند هپاتیت C (که پیش از این نوع B می شد) شبیه هپاتیت B است و از طریق انتقال خون یا سوزنهای آلوده منتقل می شود.

همچنین ببینید

پیشگیری از بواسیر با چند توصیه کار آمد

بواسیر یکی از بیماری های گوارشی است که خود را با گشاد شدن رگ های …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.