شنبه 31 فروردین 1398
خانه » اخبار پزشکی » آشنایی با بیماری آب سیاه یک بیماری وراثتی

آشنایی با بیماری آب سیاه یک بیماری وراثتی

در این مطلب از سایت نت سلامت به توضیح بیماری آب سیاه می پردازیم و از علایم و علل آن برای شما توضیح میدهیم ..

 

 

بیماری آب سیاه چیست :

بیماری آب سیاه (گلوکوم )، نوعی بیماری چشمی است که ممکن است منجربه کوری چشم شود و زمانی رخ میدهد که زهکشی طبیعی مایع چشم مسدود شود که باعث افزایش فشار داخل چشم و متعاقب آن صدمه به بینایی چشم می شود..

 

 

علایم و انواع بیماری آب سیاه :

بیماری آب سیاه یا گلوکوم حاد که نسبتاً نادر است، باعث درد شدید چشم (بصورت زاق از ق) و تیرگی دید می شود که اغلب با تهوع و استفراغ همراه است. بیماری آب سیاه حاد یک اورژانس پزشکی است که مستلزم مداخلهٔ سریع طبی است.

 

نوع دوم بیماری آب سیاه به مراتب شایعتر۔ و تدریجی گلوکوم مزمن است. از میان دومیلیون امریکایی مبتلا به گلوکوم، ۹۰٪ به این نوع بیماری مبتلا هستند.

 

نشانه های بیماری آب سیاه شامل سردرد خفیف و اختلالات دید نظیر مشاهدهٔ هاله های در اطراف لامپ های برق است. گاهی نیز تغییرات مکرر در نسخهٔ عینک مبین بیماریآب سیاه است. اما اغلب مردم مبتلا به گلوکوم مزمن تا زمانی که شروع به از دست دادن دید خود نکرده اند، فاقد علامتی از بیماری هستند و به همین دلیل است که به بیماران اصرار می شود از معاینات مرتب و سالانهٔ چشم غفلت نورزند

 

به خصوص اگر بیش از چهل و پنج سال سن دارند یا دارای سابقهٔ فامیلی بیماری آب سیاه هستند. معاینه باید به دست یک اپتومتریست ” یا متخصص چشم پزشکی صورت گیرد زیرا اندازه گیری فشار چشم در گلوکوم ممکن است گمراه کننده و نیازمند تفسیر پزشک باتجربه باشد.

 

بیماری آب سیاه معمولاً به ارث می رسد، هرچند والدین ممکن است ناقل ژن بیماری باشند، بدون آنکه خود به بیماری مبتلا شوند. سایر بیماران در معرض خطر شامل بیماران مبتلا به دیابت و نزدیک بینی هستند. کسانی که به علت کار طولانی و در فاصلهٔ نزدیک، به چشم خود فشار وارد می کنند نیز ممکن است در معرض خطر افزایش فشار چشم باشند.

 

پژوهشهای اخیر مبین وجود ارتباطی میان بیماری آب سیاه و تغذیه است که به نقش متابولیسم کلاژن اشاره دارد. کلاژن که فراوانترین پروتئین بدن است در بافت چشم نقشی بسیار اساسی دارد. زمانی که متابولیسم کلاژن به علت تغذیهٔ بد یا وضعیت نامناسب بهداشتی مختل باشد، چشم در معرض ناهنجاریهای مختلفی قرار میگیرد.

 

درمان بیماری آب سیاه از داروهای موضعی گرفته تا جراحی چشم متغیر است. شایعترین نوع درمان، قطره های چشمی هستند که منجر به کاهش تولید مایع در چشم و کمک به افزایش خروج آن می شوند. به هرحال، قطره های چشمی ممکن است باعث عوارض جنبی از قبیل کندی ضربان قلب، کاهش فشارخون، خس خس اسمی سینه، سرفه، احساس سبکی سر و خستگی شوند.

 

به همین دلیل، معمولا تا زمانی که فشار داخل چشم به حدی حاد نشود که منجر به تخریب عصب بینایی شود، این قطره ها را تجویز نمیکنند.

 

در هر صورت اگر چنین قطره هایی را به کار می برید، بهتر است پزشک خود را در جریان بگذارید. بسیاری از افراد با این تصور که قطره های چشمی تنها دارای اثر موضعی هستند، از انجام چنین امری غفلت می کنند و اگر دچار عوارض جنبی ناشی از این قطره ها شوند، پزشک مسئول مراقبت اولیهٔ انها ممکن است از علت به وجود آورندهٔ مشکل بی خبر بماند. … .

 

خبر خوب دربارهٔ بیماری آب سیاه آن است که میتوان با نسخه های طبیعی فشار بالای چشم را کم کرد و در بعضی موارد آن را به حد طبیعی بازگرداند. چه به بیماری گلوکوم مبتلا باشید و چه در معرض خطر ابتلاء به بیماری باشید، از مصرف مواد مغذی و مکملهای غذایی سود خواهیدبرد..

 

در نیجریه، که شیوع گلوکوم به حد اپیدمی رسیده است، پژوهشگران به این نتیجه رسیده اند که بهبود تغذیه درمان به مراتب بهتری برای گلوکوم است تا تجویز داروها. در یک بررسی، گروهی از بیماران با مقادیر بالای ویتامینهای A و B و C و E و نیز مقادیر اضافی پروتئین تحت درمان قرار گرفتند.

 

در اغلب این بیماران، فشار چشم ظرف یک هفته به حد طبیعی کاهش یافته بود. -حتی در امریکا که مشکل سوء تغذیه به اندازهٔ افریقا شدید نیست، کمبود ویتامینها و مسواد معدنی را با ناهنجاریهای چشمی از جمله گلوکوم مرتبط شناخته اند. ویتامین C در پیشگیری و درمان این بیماری نقشی اساسی بازی می کند.

همچنین ببینید

پیشگیری از بواسیر با چند توصیه کار آمد

بواسیر یکی از بیماری های گوارشی است که خود را با گشاد شدن رگ های …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.