شنبه 31 فروردین 1398
خانه » اخبار پزشکی » علل ایجاد زخمهای گوارشی در افراد سالم

علل ایجاد زخمهای گوارشی در افراد سالم

در این مطلب از سایت نت سلامت از زخمهای گوارشی که بسیاری از افراد با آن درگیر هستند صحبت میکنیم با ما همراه باشید ..

 

 

زخمهای گوارشی به چه می گویند :

اولسرها که گاهی آنها را اولسر پپتیک (زخمهای گوارشی) نیز می نامند. زخمهای پوشش دستگاه گوارش فوقانی هستند. هنگامی که این زخمها در دوازده (دئودنوم ) به وجود می آیند (دوازدهه قسمت فوقانی رودهٔ باریک است که به معده متصل میشود) به آنها زخم دوازدهه میگویند.

 

هنگامی که در دیوارهٔ خود معده ایجاد می شوند به آنها زخم معده میگویند. زخمهای گوارشی موقعی به وجود می آید که پوشش مخاطی معده یا دوازدهه برای محافظت آنها بر علیه عمل مخرب اسید معل ۵ و آنزیم گوارشی پپسین کافی نباشد.

 

زخمهای گوارشی بسیار شایع هستند و از هر ده مرد یک نفر و از هر بیست زن یک نفر می توانند انتظار داشته باشند که در طول زندگی خود به این بیماری دچار فراگرفته ایم و اخبار بسیار خوبی راجع به علت و درمان آنها وجود دارد.

 
علامت شایع زخمهای گوارشی ناراحتی و سوزشی است که در ناحیهٔ فوقانی معده و زیر استخوان جناق قبل و یا گاهی پس از غذا یا شب هنگام احساس می شود

 

این درد ممکن است به پشت یا قفسهٔ سینه انتشار پیدا کند. ممکن است گاهی این درد با صرف غذای بیشتر یا داروهای ضد اسید بهتر شود.

 

اما بسیاری از افراد هیچگونه علامتی ندارند تا اینکه ناگهان دچار خونریزی یا سوراخ شدن محل زخم میشوند.

 

شایعترین درمانهای سنتی زخمهای گوارشی داروهای ضد اسید و داروهایی هستند که گیرندهٔ هیستامین نوع 2 یا (H2) را مهار می کنند.

 

این داروها ممکن است به بهبود زخم کمک کنند اما شرایطی را که در درجهٔ اول باعث زخم دستگاه گوارش شده اند تغییر نمی دهند، بنابراین این داروها را باید به مدتی طولانی مهارکننده های گیرندهٔ بتا را با افزایش خطر ابتلا به سرطان معده مرتبط میدانند، «درمان» بیماری ممکن است بدتر از خود بیماری باشد.

 

زمانی زخمهای گوارشی را فقط ناشی از استرس و افزایش اسید معدهٔ مرتبط با ان میدانستند. پژوهشهای اخیر نشان میدهند که اکثر زخمهای معده و دوازدهه با نوعی باکتری به نام هلیکوباکتر پیلوری نیز مرتبط هستند که با یک رژیم دو هفته ای انتیبیوتیکی به کلی قابل برطرف شدن است.

 

این خبر برای بیمارانی که به زخم مزمن دچار بوده اند و امیدی به درمان نداشته اند، خبر مسرت بخشی است. بیمارانی که برای این عفونت باکتریایی تحت درمان قرار گرفتند به میزان قابل توجهی بهبودی یافتند و بدون داروی اضافی بدون زخم باقی ماندند.

 

پزشکان بر این باورند که بیش از ۷۰ درصد بیماران مبتلا به زخمهای گوارشی به این باکتری مبتلا هستند. در پژوهشی، ۹۵ درصد بیماران مبتلا به زخم معده که از نظر اچ. پیلوری تحت درمان قرار گرفته بودند تا دو سال با عود بیماری مواجه نشدند در حالی که فقط ۱۲ درصد بیمارانی که تحت درمان استاندارد (غیرآنتیبیوتیکی ) قرار گرفته بودند با عود بیماری مواجه نشدند.

 

اگر تاکنون بارها به زخمهای گوارشی مبتلا شده اید، از پزشک خود بخواهید خون شما را برای یافتن پادتن علیه این باکتری مورد آزمایش قرار دهد.

 

روش رایج تشخیص این باکتری در کشور ما، انجام اندوسکوپی و تهیهٔ نمونه از محل زخم و انجام آزمایشی به نام اوره آزاست،، تا معلوم شود آیا شما از درمان با آنتیبیوتیکها بهره خواهید گرفت یا خیر. اگر به درمان نیاز پیدا کردید، لازم است در طی دورهٔ درمان از کپسولهای اسمیدوفیلوس استفاده کنید.

 

مواد محرکی که به پوشش محافظ معده اسیب می رسانند یا افزایش ترشح اسید معده نیز زخمهای گوارشی را تشدید میکنند.

 

 

محرکهای کلیدی زخمهای گوارشی در این ارتباط عبارتند از:

 

غذاهای تند و اسیدی.

 

آسپرین و سایر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی نظیر ایبوپروفن، ایند ومتاسین، دیکلوفناک ، پیروکسی کام، مفنامیک اسید و …

 

استعمال دخانیات که ترشح نمکهای صفراوی را افزایش میدهد و به شدت محرک معده است.

همچنین ببینید

پیشگیری از بواسیر با چند توصیه کار آمد

بواسیر یکی از بیماری های گوارشی است که خود را با گشاد شدن رگ های …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.